Użytkownik
Hasło


Lekcje
FAQ


Lekcja 20

Jem w restauracji obiad pałeczkami

partykuła miejscownika i narzędnika

 
 

Do budowania pełnych zdań dopełnieniowych brakuje nam jeszcze możliwości określenia: gdzie czynność jest wykonywana, w jaki sposób lub przy pomocy jakich narzędzi. Zarówno okolicznik miejsca jak i odpowiednik polskiego narzędnika to ta sama partykuła japońska – cząstka – de.
Piszę w pokoju. Heya-de kakimasu.
へやでかきます。 
部屋で書きます。
Piszę długopisem. Pen-de kakimasu.
ペンでかきます。
ペンで書きます。
Piszę po japońsku. Nihongo-de kakimasu.
にほんごでかきます。
日本語でかきます。

Porównajmy następujące konstrukcje:

Basu-de ikimasu. „Jadę autobusem”.
バスでいきます。
バスで行きます。
Hashi-de tabemasu. „Jem pałeczkami”.
はしでたべます。
はしで食べます。
Resutoran-de tabemasu. „Jem w restauracji”.
レストランでたべます。
レストランで食べます。
Eigo-de hanashimasu. „Mówię po angielsku”.
えいごではなします。
英語で話します。
Daigaku-de benkyō-shimasu. „Uczę się na uniwersytecie”.
だいがくでばんきょうします。
大学で勉強します。
Hikōki-de ikimasu. „Lecę samolotem”.
ひこうきでいきます。
飛行機で行きます。
Hidarite-de kakimasu. „Piszę lewą ręką”.
ひだりてでかきます。
左手で書きます。
Warushawa-de hatarakimasu. „Pracuję w Warszawie”.
ワルシャワではたらきます。
ワルシャワで働きます。
Należy jednak pamiętać, że niektóre czasowniki wymagają dla siebie innych partykuł, które trzeba zapamiętywać wraz z poznaniem danego słowa. Do takich czasowników należą na przykład:
aru – „być”, „znajdować się”(używany w zdaniach z podmiotem nieżywotnym np.: Hon-wa koko-ni arimasu – „Książka jest tutaj”),
iru – „być”, „znajdować się”(używany w zdaniach z podmiotem żywotnym np.: Sensei-wa kyōshitsu-ni imasu-ka? „Czy nauczyciel jest w klasie?”), sumu – „mieszkać” (np.: Warushawani-ni sumu „mieszkać w Warszawie”)
tsutomeru – „być zatrudnionym” (np.: kaisha-ni tsutomeru „być zatrudnionym w firmie”),
tomaru – „zatrzymać się na noc” (np.: hoteru-ni tomarimasu „zatrzymam się w hotelu”)
- wszystkie te formy wymagają w zdaniu partykuły – ni, a nie –de.

A teraz zabawmy się w budowanie zdania – tasiemca. Rozwińmy stopniowo początkowe proste zdanie:
Jem obiad.
Ranchi-o tabemasu.
Jem obiad w restauracji.
Resutoran-de ranchi-o tabemasu.
Codziennie jem obiad w restauracji.
Mainichi resutoran-de ranchi-o tabemasu.
Codziennie jem z przyjacielem obiad w restauracji.
Mainichi tomodachi-to resutoran-de ranchi-o tabemasu.
Codziennie jem z przyjacielem pałeczkami obiad w restauracji.
Mainichi tomodachi-to resutoran-de ranchi-o hashi-de tebemasu.
Codziennie jem z przyjacielem pałeczkami obiad w restauracji japońskiej.
Mainichi tomodachi-to nihon-no resutoran-de ranchi-o hashi-de tabemasu.

 

Można sobie oczywiście wyobrazić dalsze rozwijanie podanego przykładu, np. o dodatkowe formy : szybko, w południe, z dobrym przyjacielem itp. Celem tej zabawy było pokazanie, jak zachowuje się rozwijana konstrukcja i gdzie w zdaniu plasują się kolejne wyrażenia. Jednocześnie jest to próba sił kursanta, który może nabrać teraz odwagi w budowaniu tak skomplikowanych zdań japońskich już na początkowym etapie nauki języka. A więc spróbujmy:

Ćwiczenie

Analogicznie do powyższego przykładu spróbuj rozwinąć następujące krótkie zdanie: „Czytam gazetę”. Należy pamiętać o prawidłowym użyciu odpowiednich partykuł.

 

Ćwiczenie

Przeczytaj poniższe opowiadanie, spróbuj zapisać je po japońsku i przetłumacz. Na koniec napisz swoje opowiadanie na temat swojego wczorajszego dnia (Kinō-no ichinichi).
Dzień z życia studenta
Gakusei-no ichinichi

Watashi-wa maiasa 7ji-ni okimasu. Kao-o araimasu. Sore-kara ha-o migakimasu. 7ji-15fun-ni daidokoro-de asagohan-o tabemasu. 7ji-han-ni ie-o demasu. Basutei-made 5fun desu. Basutei-de itsumo tomodachi-to aimasu. Watashitachi-no basu-wa 8ji 20pun-mae-ni kimasu. Issho-ni basu-ni norimasu. Watashitachi-wa onaji daigaku-de benkyō-shimasu. Jugyō-wa 8ji-kara hajimarimasu. Mainichi yojikan jugyō-ga arimasu. Gakkō-wa 4ji-ni owarimasu. Ie-ni gogo 5ji-goro kaerimasu. Sugu-ni heya-de shukudai-o shimasu. Sore-kara bangohan-o tabemasu. Sono ato-de chotto terebi-o mimasu. Tokidoki ongaku-o kikimasu. Daitai 10ji-ni nemasu. Watashi-wa majime-na gakusei desu.

Słowniczek:
arau – myć maiasa – codziennie rano
aruku – iść pieszo mainichi – codziennie
asagohan – śniadanie majime –na – poważny, pilny
bangohan – kolacja migaku – czyścić, polerować
basutei – przystanek autobusowy okiru – wstawać, budzić się
chotto – trochę onaji – taki sam
daidokoro – kuchnia ongaku – muzyka
daitai – mniej więcej, około owaru – kończyć się
deru – wychodzić, opuszczać shukudai – praca domowa
-goro – mniej więcej, około (sufiks - przy określeniu czasu, godziny)
hajimaru – zaczynać się sono ato – potem
issho-ni – razem sore-kara – potem
jugyō – lekcja, wykład sugu-ni – od razu
kao – twarz

Copyright PJWSTK © 2006 by Piotr Werocy